หลายทีแล้วนะที่เธอทำแบบนี้
แบบที่ดูเหมือนไม่แคร์ฉันเท่าไหร่
ปล่อยให้ฉันต้องอดมื้อกินมื้อ อยู่เดียวดายคนเดียว
...
แต่พอกับคนอื่น ทำไมเธอแคร์เค้าจัง
เค้าดีกับเธอยังไงเหรอ
เค้าซักผ้า ล้างจาน อาบน้ำหมาให้เธอเหรอ
เค้าดูแลตอนเธอป่วย เอาใจเธออย่างไรเหรอ
เพราะฉันสงสัย เพิ่งรู้จังเค้า ทำไมถึงดีกับเค้านัก
แล้วฉันคนนี้ เธอเอาไปไว้ไหน
ถนัดจังทำให้เสียใจ เจ็บใจ
ไม่อยากพูดว่าฉันทำอะไรให้เธอรู้สึกดี
เพราะทุกครั้งที่บอกไป เธอก็หาว่าฉันทวงบุญคุณ
แต่แค่สงสัย ที่ทำไปดีไม่พอเหรอ
เธอบอกกับเพื่อนเธอ ว่าเบื่อฉันจัง เบื่อจังชีวิตคู่
แล้วพอฉันรู้ ทำไมเธอไม่ปลอบใจฉัน
เธอกลับทำให้ฉันเจ็บมากขึ้น มากขึ้น
ฉันเริ่มตัดใจ
หลังจากที่เธอยังเรียกใครๆ ว่า "ที่รัก"
แต่ไม่คยบอกฉันซักที
อยากทำอะไรฉันก็ตามใจ หรือที่ทำไป ไม่ใช่ที่ต้องการ
ฉันอยากจะไว้ใจเธอนะ
เพราะฉันเองก็เหนื่อย
แต่ทุกครั้งที่ไว้ใจ ก็ทำให้เธอเผลอใจไปทุกที
ฉันก็รู้ว่าเดี๋ยวนี้ .. ฉันไม่ได้ดีอย่างเมื่อก่อน
ตอนนี้จึงกล้าถามเธอ ว่าอยากให้ฉันไป ฉันก็จะไป
เธอเองก็แข็งแรงแล้ว.. หากเธอคิดว่าเจออะไรที่ดีกว่าจริงๆ
ฉันเองก็ไม่รู้จะฉุดเธอไว้ทำไม
ที่ถามเธอ บ่อยๆ ว่าอยากไปใช่ไหม ไม่ได้ประชดหรือให้เธอช้ำใจนะแต่ถามเพื่อต้องการรู้จริงๆ
ฉันเองก็อยากให้เธอสบายใจ
ฉันทำอะไรไม่ได้หลายๆ อย่าง
ฉันหน้าตาไม่ดี
แต่จิตใจฉันหวังดีต่อเธอนะ ฉันเริ่มจดเรื่องที่เธอทำไม่ดีกับฉัน
เพื่อที่ฉันจะได้ไม่เสียใจเมื่อเธอได้ดีกว่าฉัน
แค่นี้แหละที่พยายามบอกเธอ
