แต่ละคนมีทัศนะคติในเรื่องการใช้ชีวิตแตกต่างกัน... บางคนมีโอกาสหายใจใน 1 วัน .. ถือว่านั่นคือการใช้ชีวิต
บางคนขอมีความสุข และมีโอกาสสนุกในวันหนึ่งๆ .. ถือว่านั่น คือการใช้ชีวิต แต่สำหรับเรานะ.. การใช้ชีวิต บางครั้งอาจทำให้เราลืมหายใจ.. การใช้ชีวิต บางครั้งอาจทำให้เราน้ำตาไหล
หลายคนคิดว่า ความผิดพลาดในชีวติ เป็นเพียงช่วงหนึ่งของชีวิตที่ไม่น่าจดจำ ในขณะที่อีกหลายๆ คนคิดว่า การทำให้ผู้อื่นเสียใจ ก็ไม่น่าเสียหายอะไรมากนัก
แต่สำหรับเรา.. สำหรับตรงนี้.. ทุกช่วงของการใช้ชีวิตมีค่า และแม้ว่ามันจะบั่นทอนจิตใจ เราก็ยังต้องระลึกเอาไว้ เพราะผลจากการกระทำเหล่านั้น มันยังส่งผมของมันเองอยู่ตลอดเวลา
สูญเสียไปพร้อมกับโอกาสสำคัญๆ อีกหลายๆ อย่างที่เราต้องพลาดไป
... เราทุกคนไม่สามารถลบความเจ็บปวดด้วยการฉีกมันออกไปจากชีวิตเราเหมือนการฉีกหน้าหนังสือ ถึงอย่างนั้น คุณเองก็จะไม่ลืมว่า หน้านั้นได้หายไป มันจะมีค่ากว่าไหม ถ้าเราจะเก็บหน้าหนังสือให้ครบทุกหน้า เพราะอย่างน้อย ถ้าเรากลับมาเปิดอ่านใหม่.. เราก็สามารถสนุกกับมันได้
แต่นั่นมันก็เป็นเพียงทัศนะคติในเรื่องการใช้ชีวติของฉันเท่านั้น ถ้ามีโอกาส ฉันจะลองใช้ทัศนคติแบบอื่นๆ กับคนอื่นๆ ต่อไป
แต่อย่างแน่นอนที่สุด.. ฉันจะไม่พยายามสร้างหน้าไหนในบันทึกชีวิตของใคร ให้เป็นเรื่องที่เจ็บปวดสำหรับเค้าคนนั้นได้... โดยเฉพาะกับคุณ
